نطق تاريخی دکتر مصدق در دادگاه لاهه

بیانات دکتر مصدق

آقای رییس، آقایان قضات، بشریت مدتی است به فکر افتاده که به جای توسل به زور و فشار، اختلافات خود را از طریق حق و عدالت و به وسیله ی دادگاههای دادگستری بین المللی حل و تصفیه نماید. منشا این فکر عالی و مقدس، تجربیات تلخ و خونینی است که در گذشته به انسان آموخت که هرگز زور و فشار از عکس العمل های تند و وحشت انگیز مصون نخواهد ماند. رشد عقلی و فکری بشریت، حکم می کند که اختلافات خود را منحصرا به وسایل مسالمت آمیز تصفیه نماید. یقین داشته باشید که آرزوی نیل به این آمال در اعماق قلوب ملت ایران که از روز اول به جامعه ملل و بعد از آن سازمان ملل متحد ملحق گردیده، ریشه گرفته است

قضات محترم این دیوان بین المللی، تصدیق می فرمایند وقتی ملتی می تواند سرنوشت خود را کاملا تسلیم حکم دستگاه های بین المللی کند که نه تنها به بی طرفی و استقلال تام کسانی که عهده دار این مقام عالی هستند، ایمان کامل داشته باشد، بلکه به وقوف آنها از جریان امور و همچنین به تجربه و به اصابت رای آنها نیز معتقد باشد. بنابراین اگر به این حقیقت اعتراف کنیم که هنوز چنین اعتماد وسیع و اعتقاد محکمی در هیچ نقطه دنیا وجود ندارد نباید آن را به منزله اهانتی نسبت به موسسات سازمان ملل متحد تلقی نمود، چه در تمام منشورها و مقاولات و پروتکل ها و هر قرارداد دیگری که راجع به موسسات بین المللی بسته شده، دول سعی کرده اند حدود اختیارات این مقامات جدید را تعیین و آنچه را که در نظرشان از مختصات اصلی حق حاکمیت آنها و اساس استقلال شان است، از حدود صلاحیت واسطه ی حکومت آن مقامات خارج سازند

در جایی که دول بزرگی چون کشورهای متحده ی آمریکا و فرانسه، احتیاط را به پایه یی برسانند که تعیین حدود صلاحیت ملی را موکول به تشخیص خود کرده باشند، بر ملت کوچکی مانند ایران چه بحثی خواهد بود اگر صلاحیت دیوان را در حدود منشور ملل متفق و اعلامیه خود محدود نموده، اجازه ندهند به هیچ عنوان به آن حدود تخطی شود

نباید از آقایان این حقیقت را پنهان کنم که در نزد ما ایرانیان، تشویش جلوگیری از هرگونه علمی که در حکم مداخله در صلاحیت ملی باشد، شدیدتر از سازمان ملل است و علت هم این است که ما ملل شرق، سالیان دراز مزه ی تلخ موسسات اختصاصی و استثنایی را که صرفا به منظور تامین بیگانگان به وجود آمده بوده، چشیده و به چشم خود دیده ایم که کشور ما میدان رقابت سیاست های استعماری بوده و ضمنا پی برده ایم که متاسفانه علی رغم آن همه امید و آرزو، جامعه ملل و سازمان ملل متحد نتوانسته اند به این وضع اسفناک که شرکت سابق نفت ایران و انگلیس در پنجاه سال اخیر مظهر برجسته ی آن بود، خاتمه دهند

ملت ایران از این وضع به ستوه آمده بود، در یک جنبش مردانه، با ملی ساختن صنایع نفت و قبول پرداخت غرامت، یک باره به سلطه ی بیگانگان خاتمه داد. در آن موقع، دولت انگلیس به یک سلسله عملیات تهدید و ارعاب متوسل شد. چتربازان خود را به مجاورت سر حدات ایران و ناوهای جنگی را به نزدیکی آب های ساحلی ما فرستاد. سپس دست به کار محاصره ی اقتصادی شد و خواست این منظور را با فشار اقتصادی و توقیف ارزهایی که در انگلستان داشتیم، عملی سازد. در داخله ی ایران، به کمک عمّال و ایادی خود، دسایسی علیه دولت و نهضت ملی برپا نمود و در امور اقتصادی و مالی و صنعتی ما کارشکنی را تشویق کرد. در خارج تبلیغاتی به راه انداخت تا در کشورهای دیگر و محافل بین المللی، موجبات بد نامی ما را فراهم سازد. در پایان، چون از این فعالیت های شوم نتیجه ای به دست نیاورد، قیافه ی مظلومانه به خود گرفت و به دستگاه های ملل متحد از قبیل دیوان بین المللی دادگستری و شورای امنیت شکایت نمود. شاید عدول دولت انگلستان از رویه ی سابق و توسل به موسسات بین المللی به صورت ظاهر پیشرفتی به نظر آید، ولی با سوابق ناگواری که از سیاست انگلیس در ایران وجود داشت، تاثیر این تغییر رویه در اذهان ملت ایران چنین شد که منظور انگلستان از عمل مزبور آن است با حیله ی توسل به وسایل قضایی و مسالمت آمیز دوباره همان رقیت سیاسی و اقتصادی را که به آن خاتمه داده بودیم، بر ما تحمیل کند و حال آن که ملت ایران به احیای وضع سابق هرگز تن در نخواهد داد

با کمال اعتمادی که به حقانیت خود داریم و مخصوصا برای این که اعتماد ما خلل ناپذیر است، نمی توانیم قضیه ای را که برای ما حیاتی ست، در معرض خطر رای نامساعدی، ولو این که آن خطر غیر محتمل هم باشد، قرار دهیم

با توجه به آن چه گفته شد، از آقایان تمنا دارم که بر این طرز تفکر ما خرده نگیرند و اگر ممکن است آن را تصدیق کنند و در هر حال لااقل طرز فکر ما را درک کنند. به همین منظور بود که با وجود نقاهت و ضعف مزاج که نتیجه ی کبرسن و مصایبی ست که در راه مبارزه برای آزادی متحمل شده ام و با وجود این که بار سنگین مسولیت مرا ناتوان ساخته است، از راه دور به این دیار آمده ام تا از طرفی با حضور خود حس احترام کامل ملت و دولت ایران رابه دستگاه های بین المللی ثابت کنم و از طرف دیگر به آقایان مدلل سازم که گذشته از ایرادات حقوقی که نسبت به صلاحیت دیوان داریم، اخلاقا و سیاستا در وضعی واقع شده ایم که دیگر نمی توانیم موضوع ملی شدن نفت را مورد بحث قرار دهیم

تاریخچه ی روابط ایران و انگلستان طولانی تر از آن است که بخواهیم در اینجا به تفصیل آن را بیان کنیم. همین قدر باید بگویم که در قرن نوزدهم، ایران میدان رقابت دو سیاست امپریالیستی روس و انگلیس بود. چندی بعد دو حریف با هم کنار آمدند ودر 1907 کشور ما را به دو منطقه ی نفوذ تقسیم نمودند. سپس هنگامی که امپراتوری تزاری واژگون گردید و اتحاد جماهیر شوروی گرفتار انقلاب داخلی شد، بریتانیای کبیر که از میدان جنگ فاتح بیرون آمده بود و در خاورمیانه بلامنازع و بی رقیب بود، از فرصت استفاده نمود و خواست با عقد قرارداد 1919 که عنان امور کشوری و لشکری را به دست افسران و کارشناسان انگلیسی می سپرد، ایران را منحصرا در تحت اختیار و تسلط سیاسی و اقتصادی خود قرار دهد. بالاخره چون آن قرارداد هم با مقاومت شدید آزادی خواهان و وطن پرستان مواجه گردید، دیپلماسی انگلیس برای این که نیات خود را به صورت دیگری عملی سازد، رژیم دیکتاتوری را که بیست سال از آن حمایت نمود، بر سر کار آورد. منظور اقتصادی سیاست انگلیس از تمهید این وسایل این بود که بالانحصار نفت کشور ما را تصاحب نماید. به این ترتیب، آن چه که می بایست موجب ثروت ملی ما بشود، منشا بلیات گوناگون و مصایب طاقت فرسای ما گردید. این سلطه به وسیله ی کمپانی صاحب امتیاز عملی می گردید، یعنی علاوه بر این که نفت ما را به سوی انگلستان می کشاند، به ضرر ایران فواید کثیر مالی عاید انگلستان می ساخت

میزان این استفاده ها را نمی توان به طور تحقیق معلوم ساخت، چه ایران هیچ وقت نتوانست به اقلامی که در ترازنامه ی شرکت منظور شده بود، بررسی کند و نه از میزان و قیمت نفتی که به ثمن بخس و یا حتا به رایگان به بحریه ی انگلیس فروخته می شد، اطلاع حاصل نماید و هم چنین منافعی را که از راه انحصار حمل و نقل دریایی و معاف ساختن کالاهای وارده به ایران از پرداخت حقوق گمرکی به اقتصاد انگلیس رسیده بود، نمی توانست تشخیص دهد. چنان چه ارقام ترازنامه ی شرکت را حجت بدانیم، باز ملاحظه می کنیم که مثلا در طی سال 1948، از 61 میلیون لیره عواید خالص شرکت، دولت ایران از جمیع جهات فقط 9 میلیون لیره دریافت کرده، در صورتی که تنها از بابت مالیات بر درآمد 28 میلیون لیره عاید خزانه ی انگلیس شده است

علاوه بر خسارات مزبور، کارگران و مستخدمین ایرانی همیشه در مقابل کارمندان خارجی خفیف و در وضع نامساعدی بودند. ده ها هزار کارگر ایرانی را در مساکنی که بیشتر به آغل حیوانات شبیه بود، جا می دادند و ایرانیان را همواره از ترس آن که مبادا روزی برای اداره ی آن دستگاه آماده شود، از کلیه ی کارهای فنی بر کنار می داشتند. از طرف دیگر، شرکت به بهانه ی حفظ امنیت، پلیس مخفی واقعی به وجود آورده بود که با کمک « اینتلیجنس سرویس » نه تنها در خوزستان که حوزه ی استخراج نفت است، بلکه در کلیه ی نقاط کشور و در بین تمام طبقات رسوخ کند. ضمنا عملیات خود را در تمام شئون اجتماعی توسعه می داد. مطبوعات و افکار عمومی را تحت تاثیر قرار داده و عمّال انگلیسی را اعم از بازرگانان و نمایندگان سیاسی به دخالت در امور داخلی ایران تشویق می نمود. به این ترتیب، بدون این که از جانب مجلسی که نمایندگان آن بر اثر اعمال نفوذ سیاسی بریتانیا و دسایس خود شرکت انتخاب شده و دولتی که افراد آن را نیز خودشان تعیین کرده بودند، مقاومتی ببیند، شرکت نفت ایران و انگلیس که در حقیقت دولتی در داخل دولت تشکیل داده بود، مقدرات مملکت را در دست داشت و مدت سی سال کشور ما را در مقابل وطن پرستان که محکوم به سکوت بودند، گرفتار رقیت و فساد نموده و هیچ اعتنایی به آمال ملت ایران که شیفته ی آزادی است، نداشت

در 1951، با ملی ساختن صنایع نفت، یک باره به این وضع اسف بار خاتمه داده شد. توضیح آن چه چند سال قبل از آن، مجلس شورای ملی با تصویب قانون خاصی، دولت را مکلف ساخته بود که از طریق مذاکره ی استیفای حقوق ملت را از شرکت بکند. در 1949، برای جلوگیری از خطر قریب الوقوع کمپانی حاضر شد که سهم دولت ایران را از بابت حق الامتیاز افزایش دهد و روی همین زمینه پیشنهادی به مجلس داده شد، ولی مجلس از تصویب آن خودداری کرد. این پیشنهاد هم دیر داده شده بود و هم کافی نبود و موضوع مالی آن هم اثر مهمی نداشت که رضایت ملت ایران را فراهم کند و لذا جز ملی ساختن صنعت نفت چاره ای دیگر نمانده بود. امروز می خواهند آن عمل را به قضاوت و بررسی شما واگذار کنند. به چه حق؟

اصل ملی کردن از حقوق مسلمه ی هر ملتی ست که تاکنون بسیاری از دول شرق و غرب از آن استفاده نموده اند. اصرار و ادعای انگلستان به این که ما را اسیر قرارداد خصوصی کند، آن هم قراردادی که در بی اعتباری آن شک و تردید نیست، جای بسی تعجب است چه علاوه بر این که ایران حاضر به پرداخت غرامات شده، دولت انگلیس هم ملی شدن صنایع نفت را در یک سند رسمی که به « فرمول هریمن » معروف شده و متن آن به استحضار دیوان رسیده است، شناخته و مطابق این سند دولت انگلستان به نام خود و به وکالت از طرف شرکت، اصل ملی شدن را که مطابق قانون تمام عملیات اکتشاف، استخراج و بهره برداری باید در دست دولت ایران باشد، شناخته شد

این شناسایی را سر گلادوین جب، نماینده ی انگلیس هم در جلسه ی 15 اکتبر 1951 شورای امنیت به مضمون ذیل صریحا تایید نمود: « تا آن جا که من از اظهارات آقای دکتر مصدق فهمیدم، مثل این بود که می خواهند بگویند که دولت انگلستان اصل ملی شدن را قبول ننموده و حال آن که همه می دانند ما آن را قبول کردیم.» بنابراین در حال حاضر دیگر برای شرکت سابق و دولت انگلستان ممکن نیست که از شناسایی اصل ملی شدن صنایع نفت به طریقی که در فرمول هریمن پیش بینی شده، طفره زند و عدول نماید. در چنین موردی، فقط موضوع پرداخت غرامت است که می تواند محل اختلاف واقع شود و چنان که خواهیم دید، در این باب هم از طرف ما هیچ اشکال و ابهامی باقی نمانده است

قانون ملی شدن، دولت را به طور صریح موظف ساخته که به دعاوی حقه ی شرکت برسد. در این زمینه لازم می دانم توضیح دهم که به موجب همان قانون تا 25 در صد از عواید در صورتی که شرکت آن را تقاضا کند، باید در بانک مرضی الطرفین بودیعه گزارده شود. بر طبق قانون، راه توافق راجع به تعیین غرامت برای شرکت مسدود نیست و بر فرض عدم توافق در محاکم ایران به روی شرکت سابق باز خواهد بود. بنابراین استنکاف از احقاق حق که به ما نسبت می دهند، مورد ندارد. با این مقدمات، آیا کدام شخص منصفی ست که پیشنهادهای ما را به حرف واهی تعبیر کند؟

در 19 سپتامبر 1951، دولت ایران راجع به تعیین غرامات، پیشنهادی به دولت انگلیس داد که متن آن را ذیلا نقل می کنم
«اول، دولت ایران حاضر است به یکی از طرق سه گانه ی ذیل، دعاوی و مطالبات حقه ی شرکت سابق نفت را با رعایت دعاوی و مطالبات دولت ایران، تسویق نماید:
الف - از روی قیمت سهام شرکت سابق نفت (به قیمت قبل از قانون ملی شدن صنعت نفت)؛
ب - بر طبق قوانین و قواعدی که در مورد ملی کردن صنایع در هر یک از کشورها به موقع اجرا گذاشته شده و شرکت سابق نفت آن را به نفع خود بداند؛
ج - به هر طریق دیگری که مورد توافق طرفین واقع شود


ضمنا برای این که وسیله ی پرداخت غرامات هم تامین شده باشد، در همان پیشنهاد قید شده که
دوم، دولت ایران حاضر است مقدار نفتی را که دولت و ملت انگلیس سابقا خریداری می کرده اید، در آینده نیز به قیمت عادلانه ی بین المللی در هر سال تحویل بندر ایران (فوب) به دولت مذکور بر طبق قرارداد طویل المدت به فروش برساند. دولت انگلیس می تواند با برداشت نصف بهای نفت خریداری خود، غرامات موضوع بند یک این نامه را استهلاک نماید.» اگر این پیشنهادها مورد قبول دولت انگلیس واقع نگردید، از این جهت بود که مساعی دولت مزبور متوجه امر دیگری غیر از غرامات بود و به بهانه ی این که تا بهره برداری به طرز مفیدی اداره نشود دولت ایران نخواهد توانست غرامات را بپردازد، سعی داشت دولت ایران را مجددا در مقابل یک شرکت جدید انگلیسی که بهره برداری نفت را خواه از جهت صنعتی و خواه از جنبه ی تجاری عهده دار شود، متعهد سازد

برای من جای تردید نیست که مقصود از مراجعه به شورای امنیت و دیوان بین المللی، آن است که باز از ما تعهدات مشابهی تحصیل کنند و حال آن که یادگاری های تلخ و اجحافات امتیاز 1933، هنوز از خاطره ها محو نشده و اگر بنا بود اداره ی صنایع ملی شده را دوباره تسلیم بیگانگان کنیم، اساسا چه حاجتی به ملی کردن صنعت نفت داشتیم؟

رویه ی دولت و ملت ایران در این قضیه مولمه به شرحی بود که توضیح دادم و انصافا باید تصدیق کرد که رویه ی ما معتدل و منصفانه بوده. برای من درک این نکته دشوار است که چرا موضوع ادعای اشخاص راجع به خسارات ناشی از ملی شدن صنایع در مورد کشور ایران این همه محل گفت و گو قرا گرفته و حال در بسیاری از کشورهای دیگر از جمله انگلستان که صنایع خود را ملی ساخته، چنین اشکالی پیش نیامده است. ما این طور منصفانه عمل کرده ایم، مع ذلک با کمال تاسف ملاحظه می کنیم که تراست های بین المللی ما را مورد حمله و بایکوت خود قرار داده و از این راه خسارات عظیمی به کشور ما وارد می آورند

آقایان قضات، من یقین دارم اگر رسیدگی به اصل موضوع به شما محول شده بود، حقانیت ما را تصدیق می فرمودید و پیشنهادهایی که به شرکت ایران و انگلیس داده ایم، عادلانه تلقی می نمودید، ولی به طوری که در ابتدای بیانات خود توضیح دادم، این امر به قدری در نظر ما حیاتی و مقدس است که به هیچ صورت نمی توانیم آن را در معرض خطر رسیدگی بیگانه قرار دهیم، ولو آن که آن خطر هم صرف تصور باشد. تصمیم ملی شدن صنعت نفت، نتیجه ی اراده ی سیاسی یک ملت مستقل و آزاد است. تمنا دارم به این نکته توجه بفرمایید که در خواست ما از شما این است که به اتکای مقررات منشور ملل متحد، از دخالت در موضوع خودداری فرمایید

آقای رییس، موقعی که از تهران حرکت کردم، امیدوار بودم مظالمی که به ایران وارد شده، به طور کامل به عرض آقایان برسانم و می خواستم مدارک بیشماری که در این زمینه دارم و فقط بعضی از آن ها را سابقا به استحضار شورای امنیت رسانده بودم، به شما ارایه دهم تا به مداخلات شدید شرکت نفت ایران و انگلیس در امور داخلی ما بهتر پی ببرید، ولی چون مرا محدود ساختید که از حدود مطالب مربوط به عدم صلاحیت خارج نشوم، ناچارم که از خواسته های شما تبعیت کنم و از ارایه ی اسنادی که در دست دارم، خودداری نمایم. عرایض خود را به همین جا خاتمه می دهم و اگر نتوانستم حقانیت و مظلومیت ایران را کاملا به معرض افکار عمومی مردم دنیا بگذارم، امیدوارم که لااقل حقانیت ما به دیوان ثابت شده باشد

کفیل ریاست: طبق اطلاع من، آقای پروفسور رولن به بیان دعوای ایران ادامه خواهد داد. آقای رولن آماده اید که بیانات خود را شروع کنید؟

پروفسور رولن: تصور می کنم بهتر باشد امروز بعدازظهر شروع کنم. امّا اگر دیوان موافقت کند، از آقای سلوزنی تقاضا می کنم استنتاجاتی را که تهیه کرده ایم و در حقیقت خط مشی مرا در نطق امروز بعدازظهر نشان می دهد قرائت کند

کفیل ریاست: آیا می خواهید استنتاجات را اکنون قرائت کنید؟

پروفسور رولن: بلی آقای رییس. اگر موافقت فرمایید

کفیل ریاست: بفرمایید

سخنگوي مجاهدين انقلاب:درست بودن يا نبودن سياست‌هاي هسته‌اي چگونه مشخص مي‌شود؟

سخنگوي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران، اينكه چه اتفاقي مي‌تواند درست بودن يا نبودن، سياست‌ها درباره مسايل هسته‌يي را مشخص كند را مهمترين پرسش سياسي روز دانست.

محسن آرمين 12 اسفند 85در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) اظهارداشت: مي‌گويند راهبرد هسته‌يي دولت آقاي خاتمي شكست خورده است و در تحليل اين موضوع هم معتقدند كه بر اساس آن راهبرد ما غني‌سازي را متوقف كرديم و مذاكره را با اروپا ادامه داديم اما به نتيجه نرسيديم و اروپايي‌ها حق برخورداري ما را از فناوري هسته‌يي نپذيرفتند و در واقع پاسخ روشن به ما ندادند.

وي افزود:از نظرشان تعليق غني‌سازي به مدت يكسال و نيم و در واقع عدم توافق با اروپايي‌ها در مورد غني‌سازي سياستي شكست خورده است،اما در اين مدت كه راهبرد‌هاي ديگري در پيش گرفته شده است، به ترتيب شاهد صدور يكي دو قطع‌نامه توسط آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌يي عليه ايران، ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت، آغاز تحريم‌ها و امروز كه درآستانه صدور قطع‌نامه بعدي قرارگرفتيم.

اين نماينده‌ سابق مجلس شوراي اسلامي ادامه داد:علي‌رغم اين مشكلات، باز هم برخي معتقدند اين سياست هسته‌يي جواب مي‌دهد، لذا اين سوال مهم مطرح است كه چه اتفاقي اگر رخ دهد مسوولين مي‌پذيرند اين سياست درست نبوده است؟

آرمين همچنين گفت: آقايان گمان مي‌كردند چون ما (ايران) حمايت كشور‌هاي غير متعهد‌ها را داريم، آژانس بين‌المللي قطعنامه‌اي عليه ما صادر نمي‌كند اما صادر كرد، سپس مي‌گفتند قطعا آژانس پرونده‌ي ما را به شوراي امنيت ارجاع نمي‌كند، اما اين اتفاق نيز رخ داد.

رفتار برخلاف گفتار

واردات کالا و خدمات برای تنظیم بازار داخلی و جلوگیری از اجحاف احتمالی تولیدکنندگان بر مصرف کنندگان یک اقدام عمومی و پذیرفته شده است که اکثریت دولت ها در اجرای آن تردید به خود راه نمی دهند. اما این قاعده نیز مرسوم است که دولت ها راه را برای صادرات کالاها و خدمات هموار می کنند تا موازنه تجاری برقرار شده و بازار کالا و کار و خدمات از تعادل خارج نشود. دولت آقای احمدی نژاد اما در 15 ماه گذشته این قاعده را نادیده گرفته و برای اینکه نشان دهد می تواند جلوی تورم را مهار کند، واردات را تشویق و صادرات را در تنگنا قرار داده است. این دیدگاه دولت که به نظر می رسد فقط با لحاظ کردن متغیر «سیاست» به ویژه «سیاست پوپولیستی» موجب شده است ارزش صادرات غیرنفتی به ارزش واردات به کمتر از 30 درصد برسد. این نسبت پایین در حالی است که اگر فقط ارزش صادرات پتروشیمی را از کل صادرات غیرنفتی کم کنیم نسبت ارزش صادرات به ارزش واردات به کمتر از 20 درصد می رسد که نسبت بسیار پایینی است. از طرف دیگر وقتی به ترکیب واردات نگاه می کنیم و مشاهده می کنیم که به طور مثال فقط نیم میلیون دلار شکر در 8 ماه منتهی به پایان آبان وارد کشور شده است، شرایط دشوار را کاملا احساس می کنیم. دولت آقای احمدی نژاد با استفاده از قدرت مطلق خود در بازی با نرخ های تعرفه واردات و جلوگیری از صادرات، تعادل را بهم زده است و تولید داخل تحت فشار عجیبی قرار دارد. اینگونه شده است که رشد تولیدات صنعتی که براساس قانون برنامه چهارم باید 11درصد می شد به مرز 8درصد کاهش یافته است. حذف تعرفه واردات انواع میوه، حذف و کاهش تعرفه واردات شکر، فولاد و... در حالی صورت پذیرفته است که دولت در برنامه خود حمایت از تولید داخل را جزو استراتژی های خود قرار داده بود. جلوگیری از واردات را هیچ اقتصاددانی تجویز نمی کند، اما تعادل در تجارت خارجی نیز چیزی نیست که آن را نادیده بگیریم. در حالی که با کمی مدارا و بردباری و اجتناب از بحث های تند نسبت به شرکت های معتبر خارجی، می شد آنها را تشویق کرد تا به جای صدور کالای ساخته شده به ایران، سرمایه گذاری را در دستور کار قرار دهند؛ این اتفاق نیز نیفتاده است. وقتی جامعه را عادت می دهیم تا با واردات 46 میلیارد دلاری سازگار شوند آیا می توان در روزهای سخت از آنها خواست یک باره ترک عادت کنند؟ دولت در حالی به لحاظ تئوریک مخالف جهانی شدن تجارت است که در عمل و بدون گرفتن هیچ امتیازی اقتصاد کشور را در مسیر الزام های سازمان تجارت جهانی قرار داده است.

http://www.kargozaraan.com

اثر جدید ابو کوروش

پيام هاي ديگران ()

لینک

شنبه ۱٢ اسفند ،۱۳۸٥ - مصطفی حميديان

آیا شهرام گریخت ؟                                                    

                                                                               یدالله اسلامی

 روزنامه ها نوشته اند که شهرام جزایری گریخته است ؟ اینکه چرا وچگونه وآیا نیازی به بازگویی دارد ویا ندارد می ماند برای فرونشستن گرد وغبار تبلیغات . گروهی این وگروهی آن را گنه کار این ماجرا قلمداد خواهند کرد وبرای این داستان نیز داستان هایی سرهم خواهند کرد ومدتی ذهن وفکر مردم را به خود مشغول نگه می دارند . آیا درسالهای گذشته شهرام جزایری درزندان بوده است ؟ این هم پرسشی است که اگر چه بسیار پرسیده شده است ولی پاسخی درست نیافته است وگمان هم نمی کنم پاسخی آسان داشته باشد ؟ برخی براین باورند که آقای شهرام جزایری دوران بازداشت خودرا با آزادی کامل دربیرون زندان سپری کرده وبه پیگیری کارهای خود مشغول بوده است ولی به دلیل بازداشت از پرداخت جریمه مالی دیرکرد پرداخت وام های بانکی معاف بوده است .دراین باره فراوان گفته وشنیده شده است . درباره دستگیری وبازداشت وی نیز حرف وحدیث بسیار است .پرسش های مردم وخبرنگاران هم بی پاسخ مانده است . این بار نیز چند روزی سروصدا راه خواهد افتاد .برخی گمان ها ی بد درسر می پرورانند وگریز اورا معناد ارتر از فرار یک مجرم می دانند وبرای این نظر خود دلیل وبرهان هم دارند . نوشته های روزنامه ها ومطالب دست اندرکاران دستگاه قضایی واظهارات وکیل آقای جزایری هم به گونه ای است که برپرسش ها می افزاید. سناریوی نوشته شده برای شهرام جزایری کم کم به بخش های حساس خود می رسد .بخش ها ی این داستان یکی به یکی به شکل هیجانی به مرحله اجرا درمی آید .کاستی های اجراهم با خرید زمان وبا استفاده از فراموشی ذهنی مخاطبان جذاب تر می شود . پایان داستان وپیش بینی ها از امروز چون پیش بینی فیلم های داستانی است .اما این پرسش ازیاد نخواهد رفت که آیا شهرام جزایری گریخته است ؟ آیا درفاصله یک روز پس از گریختن توانسته است دردوبی جا خوش کند ویا به هر جای دیگر برود ؟ آیا برنامه فرار او هدف ها ی دیگری را دنبال نمی کند ؟ راستی آیا او نیاز به گریختن داشته است ؟ اگر وی آزادانه به پیگیری ها کارهایش می پرداخته چه نیازی به این بخش از داستان داشته است ؟ پیش بینی آینده داستان هم جالب است .

     وصیت نامه مرحوم مهندس مهدی بازرگان

         منبع : http://www.bazargan.com 

وصيتنامۀ مؤرخ ۷/۱۰/۷۳

در خانۀ نارون

بسم الله الرحمن الرحيم

كُل مِن عَليهٰا فٰـان وَ يَبْقي وَجه رَبّك ذ ُوالجلال ِ وَ الا ِكرام

وصيتنامه بندۀ گنه كار بيمقدار، محتاج عفو و رحمت پروردگار و درخواست كنندۀ دعاي بندگان مؤمن و مهربان، مهدي بازرگان به همسر عزيز خود، فرزندان دلبند با همسران گرامي آنها، نوادگان نازنين و به همۀ خويشاوندان با مهر و صفا، دوستان ارجمند و به آشنايان و اهل لطف.

با اقرار به وحدانيت و ربوبيت خالق رحمن و با درود بر همۀ پيامبران علي الخصوص خاتم آنها محمد مصطفي صلي الله عليه و آله و سلم و بر اهل بيت طهارت و امامت.

۱) اولين و مهمترين آرزو و توصيه ام به خانواده و خويشان و دوستان اين است كه رفتن من برايشان عبرت بوده، به زندگي هميشگي خيلي بزرگتري كه در پيش دارند، بيشتر از دو روزۀ دنياي گذران بينديشند و تدارك ببينند.

زندگي بي مرگ و انتها كه خبرش را فرستادگان خدا داده، ما را برحذر از آتش و عذاب و اميدوار به رستگاري و رضوانش كرده اند، بفرض كه كسي يقين بوقوع آن نداشته باشد، دليل قطعي هم به دروغ بودن و عدم آن ندارد. حال آنكه بنا به خبرها و هشدارهاي شخصي چون محمد مصطفيۖ و كتابي چون قرآن، شدت و مدت عذاب چنان وحشتناك و غير قابل تحمل است كه احتمال وقوعش را هر قدر كم و كوچك بگيريم، بايد آنرا بحساب بياوريم و راه احتياط هم كه شده باشد در پيش گيريم.

وصيت من اين است كه نه آخرت و قيامت را نفي و فراموش كنيد و نه روزي رسان و آفرينندۀ خودتان را كه براي جهان و غير او صاحب و گرداننده اي قابل تصور نبوده، اگر خودمان و جهان دروغ و خيال نباشيم، او هم دروغ و خيال نميتواند باشد. اينك كه دنيا و زندگي در مجموعه و متوسط، ناخشنودي و ناراحتي و زيانكاري است و جريان تاريخ بشريت در جهت افزايش گرفتاريها و سختيها يا توسعۀ ظلم و فشارهاست، بايد سعي كنيم كه در عوض آخرتمان در اثر تحمل و تلاش و با صبر و مرحمت آباد و خشنود كننده باشد.

۲) دومين توصيۀ (خصوصي)ام به همسر و فرزندان و كسان، مهرباني و گذشت و خدمتگزاري در حق يكديگر است، مخصوصأ نسبت به مادرها و پدرها، پس از آن برادر خواهرها، زن و شوهرها و بالاخره خويشاوندان و صلۀ رحم.

۳) توصيۀ سوم، قبول عذر تقصيرها و قصورهايم در حق خانواده و كسان و دوستان و هموطنان. از همگي حلاليت ميطلبم و تقاضاي بخشش و دعاي خير دارم، و رساندن اين تقاضا به كسانيكه در مجلس فاتحه حضور نداشته آنرا نشنيده باشند يا آگاه نشده باشند. هر بدي و نقصان و زيان كه به كسي و به كساني رسانده باشم و بهرگونه و اندازه و ارتباط كه باشد، چه فردي و شخصي و چه اجتماعي و عمومي و سياسي، تقاضايم اين است كه حلالم نماييد.

۴) كفن و دفن و ترحيم

وَ مٰا تَدري نَفسٌ مٰاذا تكْسب غَدا وَ مٰا تَدري نَفسٌ بِاي اَرض تَمُوت

براي محل دفن، قبري را زير سر نگذارده ام كه زحمت بازماندگان كمتر باشد. محل خاصي را هم در نظر ندارم ولي اگر امكان داشته و خالي از دردسر و اشكال نباشد، بدم نميايد در مقبره بيات و در جوار مرقد حضرت معصومه سلام الله عليها و در كنار پدر و مادر و عده اي از برادر خواهرها و عمو و عموزادگان باشد كه احتمال ِ سر خاك آمدن و از خدا طلب مغفرت خواستن براي همۀ بخاك سپردگان بيشتر باشد.

براي مجلس ترحيم و تذكر، اگر چه بيشتر جنبۀ تشريفاتي و تكلف پيدا كرده و جزو آداب و حسابهاي سياسي و گروهي شده، دردي از دنيا و آخرت مردگان و زندگان را دوا نميكند، ولي باحتمال اينكه براي افرادي مختصر عبرت از مرگ و خشيّت از خدا و آخرت حاصل شود و حلاليت و آمرزشي، نصيب ميّت گردد، ايراد به برگزاري آن از محل ثلث خودم ندارم، خصوصأ اگر همراه با اطعام مساكين و غذاي دسته جمعي بدون تعيين و تشريفات براي بازماندگان و دوستان نزديك باشد. بيشتر از توصيف و تمجيدِ شخص از دنيا رفته، به تذكر قيامت و توجه به آخرت پرداخته شود.

توصيۀهاي ۱، ۲ و ۳ نيز بد نيست كه در مجلس ترحيم خوانده شود.

وحید قرایی/اختصاصی بام کویر                                         www.kn.blogfa.com

از خانه که بیرون می‌روی چه سوار بر اتومبیل باشی و چه پیاده از برخورد چند باره با متکدیان در خیابان‌های شهر کرمان ناگزیری!

افرادی در سنین مختلف و قیافه‌های حق به جانب که احساس می‌کنی اگر پولی به آن‌ها ندهی نفرین‌هایشان دنیا را بر سرت خراب می‌کند. در این میان گویی بخشی از مردم و مسوولان شهر به این وضعیت عادت کرده‌اند و این دسته از مردم با دادن پول به متکدیان رونق بازار آن‌ها را حفظ می‌کنند و مسوولان نیز فعلا حداکثر به ابراز نگرانی از افزایش روزافزون متکدیان می‌پردازند و اقدامات عملی در زمینه‌ی کاهش متکدیان و رفع آثار سوء تکدی‌گری در کرمان به چشم نمی‌خورد. به نظر می‌رسد با وضعیت فعلی شهر کرمان، تکدی‌گری را بایستی به‌عنوان یک حرفه تلقی کرد چرا که دانستن رمز و رموز تکدی‌گری، طریقه‌ی سوء استفاده از کودکان برای تکدی‌گری، برانگیختن ترحم تعداد بیشتری از مردم و استفاده از موقعیت خوبی که درکرمان با عملی نشدن قوانین و مقررات در مورد جمع‌آوری متکدیان به‌وجود آمده است، کارهایی نیست که بتوان بدون برنامه‌ریزی و حتی مطالعه در مورد آن‌! عملی کرد.

برخی شیوه‌های مرسوم

دیگر گفتن جملاتی نظیر«بدبختم، فلک زده‌ام، گرسنه‌ام و...» برای گدایی در شهر کرمان مناسب نیست، نگاهی به شیوه‌های تکدی‌گری نشان می‌دهد که حرکت با علم روز! وظیفه‌ای است که هر کدام باید با آن آشنا باشد.

جلوی ساختمان پزشکان و داروخانه‌های شهر مکان مناسبی برای پهن کردن« جل‌وپلاس» گدایی است. به هرحال از هر چند نفری که برای مداوا و یا دریافت دارو به این مکان‌ها مراجعه می‌کنند بادیدن این متکدیان که تعداد زن‌های «بچه‌بغل» البته بیشتر است سعی می‌کنند با دادن وجهی به  آن‌ها هم دعایی برای شفای بیماری خود یا نزدیکانشان طلب کنند و هم از نفرین این متکدیان در آن شرایط سخت بیماری در امان بمانند! برای درک بیشتر این موضوع کافیست تا سری به ساختمان پزشکان و داروخانه‌های شهر بزنید تا این وضعیت ناخوشایند را به خوبی ببینید حتی می‌توانید بشنوید که« گدایی» به یکی از مراجعه کنندگان می‌گوید:« برای درمان مریضت پولی به من بده» و یاحتی « اگر پول ندهی برای شفای بیمارت دعا نمی‌کنم!» و چنان قیافه‌ای هم به خود می‌گیرد که گویی اگر این پول را ندهی راه‌های رسیدن به درمان بیماری خود و یا آشنایت قطع می‌شود و ...

جلوی سالن‌های غذاخوری و پیتزا فروشی‌ها هم موقعیت خوبی برای استقرار متکدیان است. به هر حال چه بخواهی به این مکان‌ها وارد شوی و چه خارج باید از زیرنگاه شدیدا گرسنه‌ی این متکدیان ردشوی. این‌جا کودک و زن و مردی که تکدی‌گری می‌کنند در ساعاتی که غذاخوری‌ها باز هستند، گرسنه‌اند و مگر می‌توان «دردوجدان» ناشی از گرسنگی آن‌ها را تحمل کرد! به هر حال اکنون که دیگر صاحبان اغذیه فروشی‌ها اجازه ورود متکدیان به داخل محدوده کسب و کارشان رانمی‌دهند بیرون از این مکان‌ها نمی‌توانی از دست متکدیان حرفه‌ای شهر در امان باشی و با خیالی آسوده قدم به یک اغذیه‌فروشی بگذاری و یا از آن خارج شوی.

اما خیابان‌ها خود داستان مفصلی از تکدی‌گری دارند. متکدیانی که کودکی معصوم را روی پای خود خوابانده‌اند، آن‌هایی که عضوی متلاشی شده و حتی چرکین و زخم شده را به نمایش عمومی گذاشته‌اند، کودکانی که گرسنه‌اند و تو وظیفه داری به آن‌ها پول بدهی، از همه بدتر آن‌ها که اعتیادشان اظهرمن‌الشمس است و قاعدتا پولی که به آن‌ها پرداخته می‌شود صرف مصرف مواد مخدر می‌شود. با این وجود و با این‌که اکثر مردم به ترفندهای متکدیان خیابانی واقفند و حتی اعتیاد برخی از آن‌ها را به مواد مخدر می‌دانند و می دانند که شبکه‌هایی برای سوء استفاده از کودکان و سالمندان جهت تکدی‌گری فعالیت می‌کنند اما باز هم به متکدیان پول می‌دهند تا این وضعیت ناخوشایند هم‌چنان در شهر برقرار بماند!

متکدیان نسخه به دست هم از جمله گروه‌هایی هستند که روزانه آن‌ها را می‌توان درخیابان‌ها دید و جالب این است که این دسته متکدیان را می‌توان در روزهای مختلف، در خیابان‌های مختلف دیدکه با همان نسخه از مردم پول طلب می‌کنند و البته هیچ‌گاه نیز نسخه آن‌ها تبدیل به دارو نمی‌شود!

عده‌ای هم هستند که می‌خواهند به شهرستان بروند و پول ندارند اما ممکن است یک هفته بعد آن‌ها را ببینی که هنوز پول ندارند و می‌خواهند به شهرشان سفر کنند! عده‌ای نیز از کودکان سرطانی خود می‌گویند، عده‌ای نیز هم‌چنان از زندان آزاد می‌شوند و هم‌چنان از مردم پول می‌خواهند عده‌ای هر روز کیف پولشان را دزدمی‌زند و با وضعی آراسته تکدی‌گری می‌کنند و...

آن‌هایی هم که سوار بر اتومبیل‌هایشان هستند هر کجا از دست متکدیان در امان باشند هنگامی که پشت چراغ‌ قرمز چهارراه‌ها توقف می‌کنند باید جواب متکدیانی را که به شیشه‌ی ماشین آن‌ها می‌کوبند و پول طلب می‌کنند بدهند!

قبرستان کرمان هم که جای خود دارد. اگر خدای نکرده کسی از نزدیکان شما جان به جان آفرین تسلیم کند باید همان‌قدر که خرج کفن و دفن می‌شود به متکدیانی که دور و اطراف شما پرسه می‌زنند پول بدهید تا از دست آن‌ها در آسایش بود!

ضعف دولت، کوتاهی مردم، وضعیت اجتماعی

در آن‌چه که امروز از لحاظ وضعیت تکدی‌گری در شهر کرمان می‌بینیم عوامل متعددی دخیل هستند. ضعف نهادهای دولتی و حاکمیتی در اجرای قوانین مربوط به متکدیان و ساماندهی آن‌ها و کوتاهی مردم درزمینه‌ی پایبندی به این‌که متکدیان، نیازمندان واقعی نیستند تا به آن‌ها پول ندهند. چرا که رونق تکدی‌گری در کرمان به‌خاطر این است که مردم همواره و با وجود تذکراتی که می‌شنوند به گداها پول می‌دهند و حاضر نیستند از این عادت دست بکشند.

از سوی دیگر وضعیت اجتماعی در کشور و شهرمان نیز به گونه‌ایست که وجود افراد فراوان نیازمند و فقیر زمینه‌ این‌که افرادی خود را به عنوان نیازمند جا بزنند و سایرین نیز باور کنند به‌وجود آورده است.

در این میان باید این نکته را نیز مطرح کرد که نهادهای دولتی و غیر دولتی‌حامی نیازمندان نیز نتوانسته‌اند اعتماد بخشی از مردم را جلب کنند و گرنه پول‌هایی که به متکدیان پرداخت می‌شود در صندوق‌های جمع‌آوری اعانات که در سطح شهر کم نیستند ریخته می‌شد. با وجودی‌که هر سال به مناسبت‌هایی بساط دریافت کمک‌های مردم برای نیازمندان چیده می‌شود و نهادهای حامی دولتی و غیر دولتی نیز همواره برای کمک به فقرا وجود دارند اما چون عملا از تعداد نیازمندان کم نشده است زمینه‌ی مسایل یاد شده همواره وجود داشته و این نهادها باید سعی کنند اعتماد عمومی بیشتری برای فعالیت‌های خود جلب کنند.

این خارجی‌ها از کجا می‌آیند؟

اما بخشی از متکدیان در کرمان اتباع کشورهایی نظیر پاکستان و گاهی بنگلادش هستند که معلوم نیست با چه مجوزی به راحتی وارد مرزهای ایران می‌شوند و در شهرهای کشور به تکدی‌گری می‌پردازند. علاوه بر تکدی‌گری آن‌ها می‌توانند منبع بیماری‌هایی نیزباشند و معلوم نیست از این نظر مورد معاینه قرار می‌گیرند یا خیر؟

این دسته‌گدایان فقط پول طلب نمی‌کنند و در مواردی با مراجعه به در خانه‌ها برنج، روغن و مواد خوراکی دیگر نیز طلب می‌کنند. معلوم نیست که اداره کل اتباع خارجه در مورد وجود این غیر ایرانی‌ها در کشور برای تکدی‌گری چه توضیحی دارد؟

برای تکدی گری قانون وجود دارد

این‌که گفته‌ می‌شود قوانین در مورد تکدی‌گری ناقص است ویا اصلا وجود ندارد نمی‌تواند قابل قبول باشد. مواد 712 و 713 قانون مجازات اسلامی مجازات تکدی‌گری و سو استفاده از کودکان برای تکدی‌گری را به روشنی بیان کرده است.

در ماده‌ی 712 ق.م.ا آمده است:« هر کس تکدی‌ یا کلاشی را پیشه‌ی خود قرار داده باشد و از این راه امرار معاش نماید یا ولگردی نماید به حبس از یک تا سه ماه محکوم خواهد شد و چنان‌چه با وجود توان مالی مرتکب عمل فوق شود علاوه بر مجازات مذکور کلیه‌ی اموالی که از طریق تکدی و کلاشی به دست آورده است مصادره خواهد شد.»

هم‌چنین در ماده‌ی713 همین قانون به صراحت عنوان شده است:«هر کس طفل صغیر یا غیر رشیدی را وسیله‌ی تکدی قرار دهد یا افرادی را به این امر بگمارد به سه ماه تا دو سال حبس و استرداد کلیه‌ی اموالی که از طریق مذکور به دست آورده است محکوم خواهد شد.» حال این‌که چرا این قوانین اجرا نمی‌شود سوالی است که مسوولان ذیربط به روشنی باید پاسخ‌گوی آن باشند.

تقصیر ازهمه ماست!

این‌که هرروز بر متکدیان شهرمان افزوده می‌شود، این‌که متکدیان شهرمان هر روز حرفه‌ای‌تر می‌شوند،این‌که متکدیان هر روز با توان بیشتری سوهان بر روح شهروندان می‌کشند همه حاصل فرایندی است که از مسوولان گرفته تا خود، شهروندان در آن دخیل هستیم. نابهنجاری‌های فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی نیز به این کوتاهی‌ها دامن می‌زندو شهری برای ما به وجود می‌آورد که متکدیان از سروکول شهروندانش بالا می‌روند.

این یک حقیقت است که بسیاری از کسانی که به متکدیان پول می‌دهند از متکدیان کم پول‌ترند! و این یک ضعف فرهنگی و اجتماعی است.

در شهری که مسوولان و مردمش داعیه‌ی جذب توریست دارند نمی‌توان وجود این همه گدا را توجیه کرد. باید تلاش کرد تا هم مسوولان و هم مردم دیدگاه خود را نسبت به وجود متکدیان در شهر عوض کنند و تنها به اظهار تاسف کردن‌های بی‌فایده بسنده نکنند. ریشه‌های اجتماعی گسترش پدیده‌ی تکدی‌گری در کرمان را باید جست و درمان را از آن‌جا آغاز کرد.

پيام هاي ديگران ()

لینک

چهارشنبه ٢ اسفند ،۱۳۸٥ - مصطفی حميديان

عقب گرد اقتصادی معلول عقب گرد سیاسی

مصاحبه عباس عبدی با  روزنامه اعتماد۳۰/۱۱/۸۵

http://www.ayande.ir

اعتراض به سؤالات توهين‌آميز به پيامبر(ص) و زمزمه استيضاح وزير آموزش‌وپرورش

ايران اکونوميست:طرح برخي سؤالات توهين آميز نسبت به ساحت مقدس رسول اكرم (ص) در آزمون ضمن خدمت معلمان، با واكنش‌هاي جدي ‌و اعتراض‌آميز نمايندگان مواجه شد. در نمونه سؤالاتي كه در اختيار خبرنگاران قرار گرفت، سؤالات بسيار توهين‌آميزي در رابطه با مقام پيامبر اكرم(ص) ارائه شده است.

طرح برخي سؤالات توهين آميز نسبت به ساحت مقدس رسول اكرم (ص) در آزمون ضمن خدمت معلمان، با واكنش‌هاي جدي ‌و اعتراض‌آميز نمايندگان در مجلس مواجه شد، به گونه‌اي كه30 تن از نمايندگان در تذكري به وزير آموزش و پرورش بررسي و پيگيري علل طرح اين سؤالات موهن و جسارت‌آميز و دور از شان رسول اكرم (ص) در آزمون سيره نبوي آموزش ضمن خدمت فرهنگيان را خواستار شدند.

به گزارش ايسنا، يحيي‌زاده، سوداني، ميرتاج‌الديني، تابش، نديمي، عسگري، صديقي، شجاع‌ پوريان، قمي، كعبي، پاكنژاد، كامران، اميري، وزيري، جلالي، سعادت، زادسر، گرانمايه، خاص احمدي، سيدهاشمي، افروغ، رحماني، سروري، شافعي، حق‌شناس، ابوترابي، ناطق نوري، عليخاني، فاطمه رهبر و مروتي از جمله تذكر‌دهندگان به وزير آموزش و پرورش بودند.

پس از قرائت اين تذكر حجت‌الاسلام‌والمسلمين ابوترابي تصريح كرد: موضوع پيگيري شده است و پاسخ آنها به اين شرح مي‌باشد: «احتراما تذكر در رابطه با آزمون آموزش ضمن خدمت در يكي از شهر‌هاي استان تهران به دليل طرح سؤالات ناصواب به استحضار مي‌رساند آموزش و پرورش آزمون مذكور را لغو و طراح را برابر مقررات مجازات كرده‌ است.»

اما به گفته نايب رئيس مجلس، موضوع فراتر از اين بود كه تنها طراح مورد مواخذه قرار گيرد؛ به گونه‌اي كه در اين زمينه عسگري خبر داد:« طرح استيضاح وزير آموزش و پرورش به دليل تهيه سؤالات توهين‌آميز به ساحت مقدس رسول خدا(ص) در آزمون ضمن خدمت فرهنگيان استان تهران در مجلس تهيه مي‌شود.»

نايب رئيس كميسيون اصل نود در جمع خبرنگاران افزود:«عذرخواهي شفاهي وزير آموزش و پرورش براي اين اقدامات صورت گرفته و برخورد با طراح سؤالات سراسر توهين‌آميز نسبت به نبي اكرم(ص) كفايت نمي‌كند و به زودي نمايندگان مجلس طرح استيضاح فرشيدي وزير آموزش و پرورش را تهيه مي‌كنند.»

عسگري در پاسخ به اين‌كه حكم اين افراد چيست؟ يادآور شد: توهين به نبي اسلام كه توسط رسانه‌هاي دانمارك صورت گرفته بود آن همه تلاش جهاني و بين‌المللي صورت داديم تا عذرخواهي كنند؛ امروز كه در عين حال رهبر معظم انقلاب امسال را سال پيامبر اعظم(ص) معرفي كرده بودند متأسفانه شاهد اين اتفاق هستيم.

در نمونه سؤالاتي كه در اختيار خبرنگاران قرار گرفت سؤالات بسيار توهين‌آميزي در رابطه با مقام پيامبر اكرم(ص) ارائه شده است.
در همين ارتباط دكتر عماد افروغ در جمع خبرنگاران با بيان اين‌كه «نمي‌دانم اين امتحان در چه سطحي برگزار شده است»، خاطرنشان كرد: ممكن است در ضمن احاديث ما يك چنين چيزهايي به صورت پراكنده باشد كه اينها برگرفته از كتاب سنن‌النبي علامه طباطبايي باشد، اما تنظيم اين سؤالات مربوط به اين كتاب نيست.

رئيس كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي با اشاره به سؤال چهارم اين آزمون و با بيان اين‌كه خجالت مي‌كشم اين سؤال را بخوانم! گفت: اين سؤالات نشان مي‌دهد اگر حتي اشكال شكلي هم نداشت كه دارد، اما دو مولفه را زير يك گويه خاص نمي‌آورند و اين نشاندهنده اين است كه طرف سواد تنظيم سؤالات را نداشته است.
افروغ با بيان اين‌كه اين سؤالات اين‌قدر وقيح است كه به خودم اجازه نمي‌دهم آنها را تكرار كنم، گفت: اين حكايت از يك سادگي ندارد و يك عمل كاملا رندانه است كه بايد برخورد شديدي نسبت به آن صورت گيرد. ضمن اين‌كه فقط به سطحي از رفتارهاي پيامبر(ص) توجه كرده است.

رئيس كميسيون فرهنگي مجلس، در پاسخ به اين‌كه از احمدي‌نژاد رئيس جمهور چه توقعي داريد؟ گفت: توقع اين است كه در اين موضوع برخورد شود. البته خبرهايي رسيده كه اين سؤالات منتشر نشده و آزموني با اين سؤالات برگزار نشده است. اينها سؤالاتي است كه بايد مشخص شود. ما منتظر پاسخ به تذكرمان هستيم، اما تا الان حتما بايد با طراح برخوردي مستند به حكم قضايي صورت گيرد.

عليرضا زاكاني نيز در جمع خبرنگاران در اين خصوص خاطرنشان كرد: وزارت آموزش و پرورش و مراجعي كه به نوعي نسبت به موضوعاتي كه با زيرساخت‌ها و اعتقادات ما مواجه است مسووليت دارند، بايد دقت لازم را داشته باشند.

زاكاني در خصوص استيضاح وزير آموزش و پرورش، گفت: بايد اصل موضوع را پيگيري كنيم. از اول نمي‌شود قصاص قبل از جنايت كرد. بايد مسبب را پيدا كنيم و بعد اعلام نظر كنيم.

وزير آموزش‌وپرورش: كتاب را وزارت ارشاد چاپ كرده بود
اما در اين زمينه وزير آموزش و پرورش نيز به مجلس آمده و اعلام كرد كه كتاب مورد استفاده در آزمون ضمن خدمت فرهنگيان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي چاپ شده است.

محمود فرشيدي وزير آموزش و پرورش در جمع خبرنگاران در خصوص سؤالات توهين‌آميز آزمون ضمن خدمت فرهنگيان و اينكه آيا انتشار اين سؤالات در راستاي جوسازي براي استيضاح شما بوده است؟ گفت: حق نمايندگان است كه از وزير سؤال كنند اما من فكر مي‌كنم كه اگر يك كار زشت و موهني ايجاد شد بايد پيگيري كنيم كه آن كار به طور ريشه‌اي حل شود نه اينكه افكار عمومي را جريحه‌دار كنيم.

وي در پاسخ به اينكه نمايندگان خواستار عذرخواهي شما شده‌اند، يادآور شد: تا آن اندازه‌اي كه به من مربوط است از ساحت پيامبر اعظم (ص)عذرخواهي مي‌كنم. ما در سال پيامبر اعظم حجم عظيمي كار كرده‌ايم به عنوان مثال ستاد بزرگداشتي با مسووليت خود من تشكيل داده‌ايم. اولين كتاب‌ها در ارتباط با پيامبر اعظم در سال پيامبر اعظم در آموزش و پرورش در 15 فروردين امسال چاپ شد.

فرشيدي در پاسخ به اين سؤال كه منبع سؤالات اين آزمون چه بوده است؟ گفت: كتابي با نام سيره پيامبر منبع سؤالات بود كه البته اين كتاب در آموزش و پرورش چاپ نشده است.

وي در پاسخ به سؤال خبرنگاري كه از وي پرسيد آيا اين كتاب توسط وزارت ارشاد چاپ شده تاييد كرد كه اين كتاب در وزارت ارشاد چاپ شده است.

وزير آموزش و پرورش، ادامه داد: آنچه ما در سال پيامبر اعظم انجام داده‌ايم برگزاري همايش بين‌المللي سيماي پيامبر اعظم بود كه در ارديبهشت سال آينده برگزار مي‌شود تا چهره واقعي پيامبر اعظم را بررسي كنيم.